Z INICJATYWY RODZIN

Prawo i odpowiedzialność za wychowanie uczniów spoczywa na ich rodzicach, którym szkoła ma jedynie pomagać w ich wyłącznej roli pierwszych i najważniejszych wychowawców, świadomych tego, że bez względu na to, jak duże może być oddziaływanie wychowawcze szkoły, nie ma ono mocy, zakresu i formy środowiska rodzinnego.

Rodzina jest właściwym i najlepszym środowiskiem najgłębszego rozwoju osoby. Podstawowe postawy wobec życia, świat wartości, formacja moralna i duchowa oraz ogólne kształtowanie i pielęgnowanie osobowości mają miejsce w rodzinie. To tam osoba ludzka odbiera pierwsze i najbardziej znaczące bodźce dla rozwoju zmysłowego, językowego, intelektualnego i fizycznego.

Mając świadomość, że rodzina i szkoła potrzebują się wzajemnie, choć w naszym projekcie główną rolę odgrywa ta pierwsza i to na niej spoczywa zasadnicza odpowiedzialność za wychowanie, pragniemy najlepszego środowiska rozwoju dla swoich dzieci. Szkoła, którą w sposób odpowiedzialny chcemy rozwijać, korzystając ze swoich praw, ma stanowić wychowawcze uzupełnienie rodziny, nigdy zaś nie będzie jej substytutem. Chcemy, by szkoła nie była tylko punktem świadczenia usługi edukacyjnej, ale przede wszystkim miejscem gdzie dzieci będą objęte spójnym programem wychowawczym z tym, co widzą i słyszą w domu. Jesteśmy przekonani, że kiedy rodzina i szkoła będą stanowić dwa zrównoważone i spójne pod względem wartości środowiska, ustanowi się najtrwalsze podstawy bardzo dobrego wychowania. 

INSPIRACJE

Grupa rodziców inicjujących powstanie placówek od początku inspirowała się modelem edukacyjnym i doświadczeniem szkół i przedszkoli Stowarzyszenia Sternik, który prowadzi placówki w całej Polsce, a następnie nawiązała stałą współpracę z przedstawicielami Ośrodka Doskonalenia Kadr, który współpracuje z Fomento de Centros de Enseñanza, prosząc o nadzór merytoryczny i przekazanie doświadczeń.

Szkoły takie powstały dzięki inspiracji świętego Josemaríi Escrivy, założyciela Opus Dei. Św. Josemaría nie tylko trafnie diagnozował przyczyny wielu współczesnych problemów związanych z rodziną i wychowywaniem dzieci, lecz również potrafił uświadomić rodzicom ich rolę jako pierwszych wychowawców. Zachęcał, by zakładali szkoły, w których dzieci otrzymają edukację zgodną z ich przekonaniami i wartościami panującymi w domu. Wiele osób – niektóre z Opus Dei, inne nie związane z Prałaturą – potrafiło odpowiedzieć na tę inspirację, dokonując wolnego wyboru na własną odpowiedzialność. Szkoły zakładane z inspiracji św. Josemaríi opierają się na zalecanym przez niego porządku: rodzice – nauczyciele – dzieci. Oznacza to, że odpowiedzialność za wychowanie ponoszą w pierwszym rzędzie ci, którzy powołali dziecko na świat, w następnej kolejności kadra pedagogiczna i wreszcie – sami uczniowie.